Σε μια από τις πιο σπάνιες συνεντεύξεις του, στο mysalonica, ο σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός Αλέξανδρος Ρήγας, μιλάει για τις πρώτες του εμπειρίες από τον χώρο του θεάτρου και πως κατάφερε να εδραιωθεί.
Ο Αλέξανδρος Ρήγας, πρωτοήρθε σε επαφή με την αίγλη του θεάτρου, την δεκαετία του ’80, όταν σπούδαζε στην Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Τότε που πήγε να βοηθήσει στην προετοιμασία της παράστασης «Τρεις Αδερφές» του Τσέκωφ. Κάποια απρόσμενη στιγμή του ζητήθηκε να βοηθήσει και να παίξει έναν ρόλο στο θέατρο. Τους είπε πως είναι τρελοί. Σαν ανέβηκε όμως στην σκηνή, αισθάνθηκε κάτι το απερίγραπτο, που δεν χωράει λογική, και μέσα σε ένα μήνα αποφάσισε πως ήθελε να δώσει εξετάσεις για το Εθνικό Θέατρο.
Τι σημαίνει πραγματικά για εκείνον το θέατρο:
«Το θέατρο είναι για μένα ένας τρόπος να ζητάω και να εκλιπαρώ επιβεβαίωση. Αποδοχή και αγάπη. Δεν ξέρω αν αγαπώ το θέατρο. Αλλά σίγουρα, αγαπώ το τρόπο που με κάνει να νιώθω ότι σε μια μερίδα κοινού μπορώ να είμαι αποδεκτός. Κάτι που το έχω μεγάλη ανάγκη. Τόσο σκληρό αυτό που λέω, μα και συνάμα τόσο τρυφερό.»
Για την εμπειρία του ως ηθοποιός στο θέατρο, αναφέρει:
«Ήταν από τις λίγες φορές που έπαιζα. Με τα χρόνια έβλεπα πως αυτή η επιθυμία μειωνόταν όλο και περισσότερο. Παίζω σπάνια, και είναι από προσωπική μου ανάγκη να είμαι πιο κοινωνικά εξωστρεφής και να επικοινωνήσω με το κοινό.»