Ο Σπύρος Σούλης σε πρόσφατη συνέντευξη τουμίλησε για τα επαγγέλματα που θεωρεί τρομακτικά και ποιο είναι κατά τη γνώμη του το πιο ζόρικο.
Ποιο είναι το πιο τρομακτικό από τα επαγγέλματα που κάνατε;
«Τώρα πια είναι πάρα πολλά. Και τρομακτικά και… σιχαμένα. Πολύ τρομακτικό ήταν η επισκευή της ανεμογεννήτριας στα σύνορα με τη Βουλγαρία σε ένα βουνό ε υψόμετρο 1.400 μέτρα. Επίσης, όταν κρεμάστηκα από τη γέφυρα Ρίου-Αντιρίου και στον μετεωρολογικό ιστό, που ήταν μία σκαλίτσα 60 εκ. Πλάτος και 100 μέτρα ύψος. Επίσης γυρίσαμε ένα ολόκληρο επεισόδιο με τους συντηρητές της ΕΥΔΑΠ. Για πρώτη φορά πήγε κάμερα στον Ιλισό, που αντίθετα με αυτό που νομίζουμε υπάρχει ακόμα, Είναι ένα μεγάλο τούνελ, ένα σκοτεινό ποτάμι, που περνάει κάτω από την Αθήνα. Συνεχίσαμε στο αποχετευτικό δίκτυο… Κατέβηκα με σκοινί εκεί όπου δεν υπάρχει οξυγόνο, με στολή και μάσκα. Στο απόλυτο σκοτάδι… Μπροστά σου υπάρχει ένα ποτάμι και αν γλιστρήσεις και πέσεις σε παρασύρει ως το… Φάληρο. Κάποια στιγμή μπλέχτηκε το καλώδιο της μάσκας και για λίγο δεν μου έδινε οξυγόνο»
Ποια είναι τα συναισθήματα λίγο πριν ξεκινήσετε;
«Αισθάνομαι και φόβο και δέος και χαρά. Σκέφτομαι τι θα αντιμετωπίσω και τι μπορεί να μου συμβεί. Είμαι ασφαλής; Κάποιες φορές σκέφτηκα να σταματήσω το γύρισμα, όπως στην περίπτωση της ανεμογεννήτριας και στο,ν υπόνομο, αλλά δεν το έκανα».
Ποιους φόβους σας ξεπεράσατε μέσα από αυτήν τη διαδικασία;
«Έχω ξεπεράσει την υψοφοβία και την ακροφοβία (φόβος για τις άκρες)».
Τι άλλο «ζόρικο» θα κάνετε;
«Ντελίβερι με ποδήλατο. Παρέδωσα στο Παλαιό Ψυχικό ένα πακέτο φαγητό από το εστιατόριο του Ηλία Μαμαλάκη στο Νέο Ψυχικό. Επίσης θεωρούσα πάντα δύσκολο επάγγελμα να τυλίγεις σουβλάκια σε ώρα αιχμής μπροστά σε μια ψησταριά με 50 βαθμούς Κελσίου. Το έκανα κι αυτό!»