Σταμάτης Πακάκης: “Πίσω από κάθε συμπεριφορά έβλεπα μία μαμά, μία μάνα, μία μητέρα…”

Δημοσιεύθηκε στις | Κατηγορία: Συνεντεύξεις

Μέγεθος κειμένου: α+ α-

Λίγες ώρες πριν το μεγάλο φινάλε, ο Σταμάτης Πακάκης, ένας απ’ τους πρωταγωνιστές της “MANAΣ”, μας περιγράφει την υπόθεση της παράστασης, την σχέση που έχει με την δική του μητέρα καθώς και τον αντίκτυπο που λαμβάνει από κοινό και ηθοποιούς καθ’ όλη την διάρκεια της ιστορίας.

Ποια είναι η υπόθεση του έργου;

Το έργο είναι ένα μουσικό, σκοτεινό και κοινωνικό παραμύθι για ενήλικες.  Η υπόθεση του είναι οι ανθρώπινες σχέσεις όπως έχουν χαραχθεί στο υποσυνείδητο μας. Οι σχέσεις καθώς και τα τραύματα που προκύπτουν από αυτές όταν αυτά ανασύρονται από τον ‘Ύπνο’ κατά τη διάρκεια της Νύχτας.  Όντας μουσικό παραμύθι έχει έντονο το στοιχείο της μουσικής (τραγούδια και μουσικό περιβάλλον) καθώς και το ελεύθερο ο κάθε ήρωας να βιώνει τη δική του ιστορία μέσα από το πρίσμα του φανταστικού με αισθητική γκροτέσκ. Δε θα ήθελα να σου αποκαλύψω περισσότερα για την υπόθεση. Βλέπουμε έξι ηθοποιούς να είναι επί σκηνής για 80’ λεπτά. Βλέπουμε ουσιαστικά έξι διαφορετικές ιστορίες που κάπως, κάπου μπλέκονται στην προσπάθεια να ξορκίσει ο κάθε ήρωας τον προσωπικό του δαίμονα. Όλα είναι στο μυαλό μας…. και ο Ύπνος πάντα παρών.

 Ποια ήταν η έμπνευσή σου για την δημιουργία της “Μάνας”;

Πολλές ήταν οι πηγές έμπνευσης. Θα ξεκινήσω με τα περιστατικά παιδεραστίας που έτυχε να μάθω μέσα στο κοντινό μου περιβάλλον, η  βία κατά των γυναικών,  τα γκρεμισμένα όνειρα φίλων που έχουν ευνουχιστεί από το σπίτι τους, η δική μου αδιαφορία για την κοινωνία μέχρι το πρωί που είπα ‘Επ! Σταμάτα να προσπερνάς. Σε αφορούν τα πάντα γύρω σου. Υπάρχεις όσο υπάρχει το φως και το σκοτάδι δίπλα σου. Η παρατήρηση λοιπόν ήταν η πρώτη πηγή έμπνευσης. Μετά αρχίζοντας να καταγράφω προβληματισμούς έβλεπα έναν κοινό παρονομαστή στην κάθε ιστορία, αυτός ήταν η ‘ΜΑΝΑ’. Πίσω από κάθε συμπεριφορά έβλεπα μία μαμά, μία μάνα, μία μητέρα…  Έτσι γράφοντας και ξαναγράφοντας έφτασα στο θεατρικό κείμενο ‘ΜΑΝΑ’ που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο 2018 από τις εκδόσεις i-Write.

Πως είναι η σχέση σου με την δική σου μάνα;

Αυτή είναι η πρώτη ερώτηση που περιμένω από όποιον έχει δει την παράσταση ή διαβάσει το βιβλίο μου ‘ΜΑΝΑ’. Η σχέση μου με τη μάνα μου είναι εξαιρετική. Είναι ένας άνθρωπος που μπορείς να βασιστείς. Έχει αγκαλιάσει κάθε μου βήμα και είναι δίπλα μου. Ωστόσο υπήρξε μία υπερπροστατευτική μητέρα όπου στον δικό μου χαρακτήρα λειτούργησε θετικά. Μου μίλαγε για κάθε κίνδυνο και κάθε κακοτοπιά σε γλώσσα ενηλίκων. Ίσως με ωρίμασε νωρίτερα αυτή η αντιμετώπιση αλλά με έκανε έναν υπεύθυνο άνθρωπο και ικανό να προστατεύσει τον εαυτό του.

Στη σημερινή γενιά, αρκετά παιδιά απομακρύνονται από τους γονείς τους (ενδοοικογενειακά προβλήματα, έντονοι τσακωμοί, λογομαχίες);  Τι θεωρείς ότι φταίει;

Δεν είναι ένα σημερινό φαινόμενο, απλώς τώρα είναι πιο έντονο διότι υπάρχει άλλη παιδεία και άλλες επιλογές όπου ένα νέο άτομο – παιδί μπορεί να απευθυνθεί και να ζητήσει βοήθεια. Δυστυχώς όλοι μας ξέρουμε περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας κ.τ.λ.  και τα προσπερνάμε διότι δεν είναι στο δικό μας σπίτι. Γυρίζουμε την πλάτη και αυτό είναι ένα μικρό έγκλημα. Πρέπει να είμαστε εκεί για τον συνάνθρωπό μας αλλά οι ρυθμοί της δικής μας καθημερινότητας και ο μικρόκοσμός μας, μας εμποδίζει. Έχω πιάσει τον εαυτό μου να προσπερνάει πολλά πράγματα. Τα τελευταία χρόνια έχω κάνει κάποια βήματα στο να εκφράζομαι και να τοποθετούμε σε ποικίλα περιστατικά που λαμβάνουν χώρα μπροστά μου. Ωστόσο έχω μέλλον.

Υπήρχε κάποιος παιδικός σου φόβος, που με την βοήθεια της μητέρας σου, να τον έχεις ξεπεράσει;

Σίγουρα υπήρξαν συμπεριφορές που σαν παιδί δεν μπορούσα να αποκωδικοποιήσω. Αυτές μου δημιουργούσαν απορίες και κενά σε ιστορίες του περιβάλλοντός μου. Δε θα χαρακτήριζα τα κενά αυτά ως φοβίες.  Ωστόσο ξεπέρασα τη φοβία να μου λέει κάποιος ψέματα. Από νωρίς συνειδητοποίησα πως δεν υπάρχουν  ο Άγιος-Βασίλης, οι δράκοι των παραμυθιών, οι δαίμονες και οι άγγελοι.  Σε αυτό βοήθησε η μητέρα μου και χωρίς να το ξέρει. Ζητούσα λογικές εξηγήσεις που δεν λάμβανα με αποτέλεσμα την απομυθοποίηση και γείωση πραγμάτων και καταστάσεων.

Πολλές μάνες, τιμωρούν η χειροδικούν επάνω στα παιδιά τους. Υπάρχει κάτι αντίστοιχο που να έκανε η δική σου η μάνα και να σου ζήτησε “συγγνώμη”;

Φυσικά και υπάρχουν τέτοιες μάνες.  Έχω δει πολλές εκδηλώσεις τέτοιου είδους  στο δρόμο, στο θέατρο σε παιδικές παραστάσεις καθώς και στο σχολείο που δούλευα ως  μουσικολόγος. Κάποιες φορές που έχω επέμβει η απάντηση είναι πως είναι δικό τους το παιδί, να μην μπλέκομαι στα πόδια τους, και άλλα τέτοια χαριτωμένα.  Ευελπιστώ αυτά τα παιδιά μεγαλώνοντας να μη μιμηθούν αυτές τις συμπεριφορές.  Οι γονείς μου δεν έχουν χειροδικήσει επάνω μου ποτέ. Απ’ όσο έχω καταλάβει το έκαναν ως αποφυγή δικών τους  κακών παραδειγμάτων. Μου έχουν αναφέρει πως τους είχαν χτυπήσει γονείς και δάσκαλοι όταν ήταν παιδιά. Άλλες εποχές!  Το να βαράει ο δάσκαλος το πρόλαβα κι εγώ στο δημοτικό! Πλέον η ενημέρωσή των παιδιών και η μη φοβία να μιλήσουν βοηθάει στην αποφυγή τέτοιων συμπεριφορών. Η μητέρα μου κάποιες φορές που πήγε να με χτυπήσει είχε ως αποτέλεσμα να ξεκαρδίζομαι στα γέλια. Η  αλήθεια είναι πως την είχα φέρει στα όριά της με την συμπεριφορά μου. Έτσι η όποια τιμωρία γινόταν ένα νευρικό γέλιο τόσο δικό της όσο και δικό μου.

Έχεις νοιώσει ποτέ η μητέρα σου  να σε “υπερπροστατεύει”; Αν ναι, πως το αντιμετώπισες;

Όπως ανέφερα πιο πάνω υπήρξε  υπερπροστατευτική η μητέρα μου αλλά με την ουσιαστική έννοια της προστασίας. Δεν προσπάθησε ποτέ να με καθοδηγήσει ή ευνουχίσει. Προσπαθούσε να με κάνει δυνατό ώστε να σταθώ στον κόσμο μας, έχοντας όσα  περισσότερα εφόδια μπορούσα.

Κοινό και ηθοποιοί, δακρύζουν κατά την διάρκεια του έργου. Τι είναι αυτό, θεωρείς, που τους κερδίζει;

Θα μιλήσω πρώτα για τους ηθοποιούς. Έχω δει σε κάθε παράσταση να βουρκώνει ή να κλαίει κάποιος από εμάς.  Υπάρχουν ηθοποιοί που η πορεία του ρόλου τους, τους οδηγεί σε μία συναισθηματική φόρτιση που κορυφώνεται σε κλάμα. Κλάμα αληθινό. Ως σκηνοθέτης την πρώτη φορά που είδα να βουρκώνουν και να κλαίνε πραγματικά αισθάνθηκα τυχερός διότι ένας ηθοποιός που κλαίει αληθινά παίζοντας σε ένα κοινωνικό έργο  έχει ουσιαστική παιδεία και εσωτερικό κόσμο. Βλέπουμε σε παραστάσεις να κλαίνε επειδή απλά ήταν σκηνοθετική οδηγία. Αυτό δε συνέβη στο ‘ΜΑΝΑ΄ . Ο κάθε ηθοποιός οδηγήθηκε εκεί αβίαστα. Το δάκρυ ήρθε ως λύτρωση. Προσωπικά ερμηνεύοντας τον ρόλο του ‘Ύπνου’  έχω ελάχιστες εσωτερικές στιγμές μέσα στο έργο. Έχει τύχει να συγκινηθώ σε σημείο να βουρκώσω αρκετές φορές. Αυτές οι φορές είναι πέρα από ένα τραγούδι που λέω, όπου μιλάει για χωρισμό λόγω θανάτου,  με τις ιστορίες άλλων χαρακτήρων του έργου που ακόμη δεν έχω καταλάβει αν συγκινήθηκα και έκλαψα ως  ρόλος ή ως Σταμάτης, ως απλός θεατής. Περνώντας στους θεατές, βλέπω να δακρύζουν σε κάθε παράσταση  άτομα από ένα ευρύ φάσμα διαφορετικής ηλικίας. Πιστεύω πως η θεματική ‘ΜΑΝΑ’ μπορεί να αγγίξει τον καθένα μας. Όποια κι αν είναι η σχέση σου με τη μητέρα σου θα βρεις ένα κομμάτι του εαυτού σου.

Τι θα ήθελες να κρατήσει το κοινό βλέποντας αυτή την παράσταση“MANA”;

Ως  συγγραφέας και σκηνοθέτης του ‘ΜΑΝΑ’ θα ήθελα ο κάθε θεατής να έχει βρει κάτι δικό του μέσα στο κείμενο. Μία μικρή αναφορά. Θέλω ο θεατής να φύγει έχοντας ψυχαγωγηθεί για 80 λεπτά. Θέλω να προβληματιστεί για όσα προσπερνάει στην καθημερινότητά του και να κρατήσει τις ιστορίες του ‘ΜΑΝΑ’ σε ένα κουτάκι του μυαλού του. Ο κόσμος είναι δύσκολος και δεν πρέπει να χάνουμε τον στόχο μας ….να χάνουμε τον εαυτό μας ….

Τελευταία Παράσταση: Παρασκευή 28/12 στις 21:00

Κείμενο-Σκηνοθεσία-Παραγωγή:  Πακάκης Σταμάτης

Κινησιολογία-Χορογραφίες: Τσακλάνου  Εύη

Σκηνικά-Κοστούμια: Σταματίου Δανάη

Μουσική: Ζαχαριάδη Άννα-Μαρία, Δημητρόπουλος Αλέξανδρος, Πακάκης  Σταμάτης.

Φωτισμός, φωτογραφίες, κινηματογράφηση: Λουκρέζη Αναστασία

Mua: Cathy Jones

Hair Styling: Kyriazos Yannis

Παίζουν: Καλογιάννη Ευφημία, Κονταρίνη Μαρίνα, Μελά Ειρήνη, Πακάκης Σταμάτης, Τοπάλογλου Άρης-Ηλίας, Φουρλάνου Ουρανία

Διάρκεια Παράστασης: 80′

Τιμές Εισιτηρίων:

Γενική είσοδος: 12 ευρώ

Σπουδαστές, άνεργοι, ατέλειες: 8 ευρώ

Ομαδικά (άνω των 8 ατόμων): 10 ευρώ

Πληροφορίες – Κρατήσεις:

Στο FAUST (τηλ. 210 3234095 – email: [email protected])

 

Γιάννης Μαυρίδης

 

Όπου και αν βρίσκεσαι, ο,τι κι αν κάνεις, αποθήκευσε στην μνήμη του κινητού σου τους τηλεφωνικούς αριθμούς και το email του Backstage24.gr και στείλε μας την φωτογραφία, το βίντεο, το μήνυμά σου, την καταγγελία, τις παρατηρήσεις σου, για να δείξεις και να πεις αυτό που θέλεις.

Τηλ. 6978996046

Άλλοι τρόποι επικοινωνίας με το Backstage24.gr:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ! * Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας με ελληνικούς χαρακτήρες, πεζοκεφαλαία.

Το Backstage24.gr δεν φέρει ευθύνη για τα σχόλια που αναρτώνται στην ιστοσελίδα του. Ωστόσο, οφείλει να διαγράφει σχόλια που το περιεχόμενό τους είναι απειλητικό, προσβλητικό, χυδαίο, βίαιο ή υβριστικό προς άλλους σχολιαστές ή την ίδια ομάδα του site.